2 kwietnia 1810 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie w Helmstedt. Niedługo potem dzięki wsparciu Wilhelma von Humboldta zaliczył kolokwium habilitacyjne zostając privatdozentem i wykładowcą języków orientalnych na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Po połączeniu uczelni z wrocławską Akademią Leopoldyńską w Królewski Uniwersytet Wrocławski objął stanowisko profesora teologii protestanckiej na tej uczelni. Między 1812 a 1813 roku pełnił funkcję pierwszego kustosza Biblioteki Uniwersyteckiej we WrocławiuH. Schröder, Lexikon der hamburgischen Schriftsteller bis zur Gegenwart. Im Auftrage des Vereins für hamburgische Geschichte ausgearbeitet, t. 5, Hamburg 1870, s. 290-291..
Podczas wojen napoleońskich został w 1813 roku kapelanem wojskowym i wyjechał w 1815 roku jako przedstawiciel prowincji śląskiej do pracy w szpitalach w Nadrenii oraz Belgii. Pod koniec 1815 roku wrócił do WrocławiaH. Schröder, Lexikon der hamburgischen Schriftsteller bis zur Gegenwart. Im Auftrage des Vereins für hamburgische Geschichte ausgearbeitet, op. cit., s. 291..