Cegielski rozważał starty z brytyjską licencją żużlową, ostatecznie doszedł do porozumienia z działaczami i przeszedł do pierwszoligowego Startu Gniezno.
W 2001 wywalczył brązowy medal indywidualnych mistrzostw Europy seniorów, w tym samym roku reprezentował barwy Polski w Drużynowym Pucharze Świata, przyczyniając się do zdobycia srebrnego medalu. W 2002 został wicemistrzem Polski seniorów. W latach 2001–2003 regularnie startował w cyklu IMŚ Grand Prix, a także w prestiżowej lidze brytyjskiej w zespole Poole Pirates. Zaliczał się do najbardziej utytułowanych polskich żużlowców młodego pokolenia.
3 czerwca 2003 roku odbył się mecz ligi szwedzkiej Eliteserien: Elit Vetlanda – Rospiggarna Hallstavik. Przed ostatnimi biegami Cegielski kłócił się z menedżerem Vetlandy Bo Wirebrandem, który nie zamierzał wystawić zawodnika do biegów nominowanych. Cegielskiemu udało się ostatecznie przekonać trenera, który zrezygnował z udziału Wiesława Jagusia. W XV biegu na pierwszym łuku doszło do wypadku, podczas którego uderzył w bandę. W jego wyniku Cegielski doznał poważnego urazu kręgosłupa, uszkodzenia 12. kręgu (obrócił się on o 180°), miał także przebite płuco i złamane żebra.