Jimmy Wilde, właśc. William James Wilde (ur. 15 maja 1892 w Quakers Yard, zm. 10 marca 1969 w Cardiff) – walijski bokser, zawodowy mistrz świata kategorii muszej.
Życiorys thumb|left|240px|Książę Walii gratuluje Wilde'owi zwycięstwa nad Joem Lynchem (mal. William Howard Robinson) Pochodził z ubogiej rodziny górniczej. Jako dziecko przeprowadził się wraz z rodzicami do Tylorstown. Pierwszą walkę zawodową oficjalnie stoczył w 1911, choć przypuszcza się, że walczył już w 1908.
1 stycznia 1913 zdobył mistrzostwo Wielkiej Brytanii w wadze do 98 funtów, po wygraniu przez techniczny nokaut w 18. rundzie z Billym Paddenem. 15 stycznia 1915 w Londynie próbował zdobyć wakujący tytuł mistrza Europy, a także mistrza świata federacji IBU w wadze muszej, lecz poniósł pierwszą w życiu porażkę z Tancym Lee przez techniczny nokaut w 17. rundzie.
Wilde uzyskał tytuł mistrza świata IBU (a także mistrza Wielkiej Brytanii) 14 lutego 1916, po pokonaniu w Londynie Joego Symondsa przed czasem w 12. rundzie. Pokonał w obronie obu tytułów Johnny’ego Rosnera (24 kwietnia 1916 w Liverpoolu) i Tancy'ego Lee, któremu odebrał tytuł mistrza Europy (26 czerwca 1916 w Londynie), a także Johnny’ego Hughesa (31 lipca 1916 w Londynie).