Henryk Szafrański (ur. 21 sierpnia 1932 w Myśliwcu, zm. 9 sierpnia 2020) – generał brygady WP.
W 1951 roku został kowalem-ślusarzem w Toruniu. Do 1953 roku był w Oficerskiej Szkole Politycznej w Łodzi. Zastępca dowódcy kompanii piechoty ds. politycznych w 32 Pułku Zmechanizowanym w Kołobrzegu w stopniu podporucznika 1953–1957, następnie dowódca plutonu czołgów, a latach 1962–1966 plutonu i kompanii szkolnej w Elblągu. 1966–1969 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie, po czym został szefem sztabu – zastępcą dowódcy 49 Pułku Zmechanizowanego w Wałczu, a 1971 roku dowódcą tego pułku. Od 1974 roku szef sztabu – zastępca dowódcy 7 Dywizji Desantowej w Gdańsku, 1975–1977 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, od 1978 roku dowódca 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej i dowódca garnizonu Gdańsk. Jesienią 1983 roku mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza KC PZPR gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego i marszałka Polski Michała Żymierskiego.