Początkowo był funkcjonariuszem Oddziału Specjalnego Czeka, a następnie stanął na jego czele. We wrześniu 1920 przeniesiono go do centrali Czeka w Moskwie. Wyznaczono go zastępcą szefa ds. pracy agenturalnej Oddziału Specjalnego 16 Armii. W 1921 prowadził działania skierowane przeciwko Ludowemu Związkowi Obrony Ojczyzny i Wolności. Występował wobec „sawinkowców” jako działacz antykomunistycznej organizacji Liberalni Demokraci. Brał udział w czynnym rozpracowaniu partyzanckiego oddziału „sawinkowców”, który ukrywał się w jednym z chutorów w rejonie horeckim guberni mohylewskiej. Ponadto S. Glinski działał przeciwko „bałachowcom”. W tym czasie zajmował następujące stanowiska: od czerwca 1921 był szefem wydziału specjalnego białoruskiej Czeka, zaś od lipca tego roku – pełnomocnikiem grupy uderzeniowej do spraw rozpracowania misji zagranicznych na Białorusi;