W 1933 wydała powieść Lyrische Novelle opartą na własnych doświadczeniach. Po rozstaniu pisarka nawiązała bliski kontakt z Klausem Mannem, bratem Eriki, i zamieszkała na kilka miesięcy w rodzinnej posiadłości jego ojca, Thomasa Manna. W tym okresie Schwarzenbach nadużywała alkoholu i narkotyków, a także odbywała podróże do Francji, Skandynawii, Włoch i Hiszpanii.
Po dojściu do władzy Adolfa Hitlera artystka wspierała żydowską rodzinę Mannów, finansowała także ich antyfaszystowskie czasopismo, „Die Sammlung”. Pozostawała w opozycji do własnej rodziny popierającej nazistów.
Pod koniec 1933 wyruszyła na 6 miesięcy na Bliski Wschód (Turcja, Liban, Syria, Irak, Persja, gdzie wzięła udział w wykopaliskach archeologicznych). Pisała artykuły w prasie szwajcarskiej, opublikowała przewodnik dla podróżników i wiele opowiadań. W 1934 ponownie pojechała do Persji. W 1934 uczestniczyła w Kongresie Związku Pisarzy w Moskwie. W latach 1936–1937 dwukrotnie była w USA. Wyruszyła z Maine na Południe. Pisała teksty o skutkach Wielkiego Kryzysu dla robotników fabrycznych i dzierżawców rolnych. Opublikowała reportaże z krajów bałtyckich. Działała na rzecz oporu wobec nazistowskiej polityki Niemiec. Za pośrednictwem fotoreportaży i felietonów relacjonowała skutki polityki Hitlera w Czechosłowacji i w Austrii.