Historia Jako możliwego projektanta katedry wymienia się Jeana Langlois. Świątynię wznoszono od 1298, zaś ukończono ok. 1400 roku. Konsekracja nastąpiła jednak już w 1328 roku. Budowlę wzniesiono według standardów kościołów europejskich. Katedra w Famaguście została zaprojektowana na wzór katedry w Reims, a jej architekci zostali sprowadzeni z Francji. Katedra była miejscem koronacji królów Cypru od 1298 do 1372 roku na władców Królestwa Jerozolimskiego, podczas gdy koronacja na króla Cypru odbywała się w katedrze w Nikozji.
Według legendy w czasie budowy katedry majster zazdrosny o talent ucznia zwabił tego ostatniego na wieżę pod pozorem pokazania mu błędu konstrukcyjnego, po czym wypchnął go zrzucając na bruk.
W katedrze pochowano królów: Jakuba II i Jakuba III. W tej katedrze wdowa po Jakubie II Katarzyna Cornaro oddała Cypr Republice Weneckiej.
W czasie osmańskiego podboju wyspy w 1571 uszkodzeniu uległy wieże, a nieomal wszystkie witraże zostały zniszczone. Ocalała jedynie rozeta nad portalem wejściowym. Przed katedrą został stracony dowódca weneckiej obrony miasta – Marcantonio Bragadin.