W 1693 wstąpił na Uniwersytet w Lipsku na wydział teologii. Rozpoczynając tam studia określił się jako Polak. Na trzyletni okres nauki otrzymał stypendium od właściciela dóbr chróstnickich Nicolausa Heinricha von Haugwitza (1658-1712) w wysokości 300 talarów oraz wsparcie od krewnego. Na początku studiów uczęszczał tylko na zajęcia teologiczne o objaśnianiu pism. Miał jednak szersze zainteresowania i poświęcił się „ziemskim dyscyplinom”, a szczególnie naukom przyrodniczym. Chciał oddać się studiom medycznym, wybrał jednak studia teologiczne. W tym okresie najbardziej znanymi teologami na Uniwersytecie w Lipsku byli Johannes Olearius i Johann Benedict Carpzov II.
W 1697 roku po ukończeniu studiów wrócił do rodzinnej wsi by pomóc swojemu 70-letniemu ojcu w pracy na parafii. W 1701 roku został powołany na wikariusza ojca, po czym był ordynowany w Legnicy. Już 12 grudnia 1702 roku został skierowany jako diakon do Kościoła Pokoju w Świdnicy (kościół). W tym samym roku poślubił Anne Rosine Rehwald, córkę kupca z Lubania (Lauban). Ze związku tego narodziło się dwóch synów i trzy córki. W 1708 roku został mianowany archidiakonem, w 1712 seniorem, a w 1714 pastorem prymariuszem (pierwszym pastorem) i inspektorem szkolnym.