W 1918 Rasputina wraz z Sołowjowem wyjechała do Bukaresztu, gdzie występowała jako tancerka kabaretowa. Wkrótce para przeniosła się do Paryża, gdzie Sołowjow znalazł zatrudnienie w fabryce samochodów. Kiedy zmarł w 1926, Marija została sama z dwiema córkami (Mariją i Tatjaną) i podjęła pracę guwernantki. Po opublikowaniu pamiętników Feliksa Jusupowa, w których opisał zabójstwo Rasputina, Marija wystąpiła na drogę sądową domagając się wysokiego odszkodowania za śmierć ojca. Sąd paryski oddalił sprawę, uznając że nie może rozstrzygać w kwestii mordu politycznego, popełnionego na terytorium Rosji.
Porzuciwszy pracę guwernantki pracowała w kabarecie, a także w cyrku Ringling Brothers, jako pogromczyni lwów. W 1937 o jej występie w Madison Square Garden informował The New York Times, określając Rasputinę jako „córkę szalonego mnicha o światowej sławie, zaufanego ostatniego cara Rosji”Katherine Adams, Michael Keene, Women of the American Circus, 1880-1940, McFarland 2012, , s.162. Po występach cyrku w Miami porzuciła tę pracę i znalazła zatrudnienie jako nitowaczka w stoczni, pracującej na potrzeby wojska. W 1940 wyszła za mąż za Grigorija Biernadskiego, a w 1945 uzyskała obywatelstwo amerykańskie. W 1955 przeszła na emeryturę. Ostatnie lata życia spędziła w Los Angeles.