Ze względu na dokładność ustalenia położenia lub wielkości fizycznej charakterystycznej dla określonego rodzaju osnów dzieli się ją na klasy: fundamentalną – stanowią ją punkty wyznaczone w sieciach o najwyższej dokładności, które przenoszą na obszar Polski geodezyjny europejski układ odniesienia właściwy dla danego rodzaju osnowy bazową – stanowią ją punkty, które realizują układy odniesienia właściwe dla danego rodzaju osnowy
Punkty osnowy fundamentalnej wysokościowej tworzą punkty węzłowe polskiej części sieci niwelacyjnej Europy. Zagęszczenie punktów tej klasy nie może być mniejsze niż 1 pkt/2000 km², natomiast termin ich okresowego przeglądu to nie więcej niż co 30 lat.
Klasę bazową podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej tworzą punkty sieci niwelacyjnej Europy niewłączone do klasy fundamentalnej, punkty wyznaczone techniką precyzyjnej niwelacji geometrycznej i punkty wyznaczone metodą niwelacji satelitarnej. Zagęszczenie punktów tej klasy nie może być mniejsze niż 1 pkt/20 km², natomiast termin ich okresowego przeglądu to nie więcej niż co 30 lat.