W 1831 r. walczył w powstaniu listopadowym, potem brał udział w działaniach konspiracyjnych w Galicji. Emigrował następnie do Francji, w Paryżu studiował prawo. Ok. 1840 r. powrócił do Galicji i do 1848 r. mieszkał w okolicach Tarnowa. Był przyjacielem Wincentego Pola i Seweryna Goszczyńskiego, ten ostatni towarzyszył mu w wycieczkach po Tatrach (1832), w latach 1872–1873 mieszkał w jego majątku w Ludźmierzu. W majątku tym Tetmajer mieszkał i gospodarował od roku 1859 – po zakupieniu go od Klementyny Homolacsowej – aż do lat 1877–1883, kiedy go stopniowo rozprzedawał. W 1880 r. kupił majątek Wilkowisko, jednak zaraz potem sprzedał go i zamieszkał na stałe w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w grobowcu weteranów powstań 1831 i 1863 w kwaterze Ra. mały|Grób Adolfa Tetmajera na cmentarzu Rakowickim Do Sejmu Krajowego został wybrany w IV kurii obwodu Sącz, z okręgu wyborczego nr 64 Nowy Targ-Krościenko.
Był autorem okolicznościowych wierszy, napisał też pracę Dolina Nowotarska pod względem stosunków klimatycznych, rolniczych i przemysłowych opublikowaną w „Dzienniku Rolniczym” nr 1/1862.
Przypisy
Bibliografia
Wykaz Członków Sejmu krajowego królestwa Galicyi i Lodomeryi, tudzież Wielkiego Księstwa Krakowskiego w roku 1870.