Stosując amerykańską zasadę na satysfakcję z pracy (zastanów się, co lubisz robić najbardziej i znajdź faceta, który będzie ci za to płacił) zamieniłem hobby na pracę zawodową."
W ciągu 7,5 roku przeszedł od patentu sternika jachtowego do jachtowego kapitana żeglugi wielkiej: 1 stycznia 1970 r. uzyskał patent sternika jachtowego; 30 sierpnia 1973 r. - patent jachtowego sternika morskiego; 4 listopada 1974 - uprawnienia jachtowego kapitana żeglugi bałtyckiej, a 12 maja 1977 r. - jachtowego kapitana żeglugi wielkiej (patent nr. 403).
15 kwietnia 1978 r. objął funkcję kapitana Zawiszy Czarnego. W tym samym roku, jako etatowy kapitan, odbył na nim półroczny rejs na XI Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów w Hawanie. Podczas tego rejsu poznał on przyszłą żonę, architektkę Władysławę, która na Zawiszy pełniła funkcję starszej wachty, a później oficera. Pobrali się dwa lata później.
W rok później, po przejęciu rozbitego w Las Palmas Zewu Morza i wyremontowaniu go, odbył na nim rejs przez Atlantyk i Karaiby do USA i z powrotem.
W 1981 r. został etatowym kapitanem Pogorii. W 1989 prowadził kilka etapów rejsu Zawiszą Czarnym dookoła świata - etap: Singapur, Sajgon, Tajwan, Chiny, KRL-D, Korea Południowa, Japonia, Nachodka.