Edukacja i nauka, które uważane są za „ludzką stadninę” bezpośrednio zainspirowane są zasadami pedagogicznymi Paula Robina, pedagoga i przywódcy nurtu neomaltuzjańskiego we Francji, do którego Le Haras humain odnosi się bardzo wyraźnie.
Pod wpływem ortopatii i antropologii kryminalnej (szczególnie lyońskiej szkoły, której liderem był Alexandre Lacassagne), zaciekły obrońca idei neomaltuzjańskich, Binet Singlé może z tego tytułu być wiązany z LRH (Ligą Ludzkiej Regeneracji założoną przez Paula Robina) i z elitarną eugeniką, której ta broniła. Będąc blisko emancypacyjnych idei neomaltuzjanizmu, w szczególności ograniczenia liczby urodzeń, opowiedział się za antykoncepcją i legalizacją aborcji. Z tego powodu stał się on ofiarą ustawy z dnia 31 lipca 1920, która uznawała za nielegalne wszelkie publikacje na temat środków antykoncepcyjnych. Wydanie Le Haras humain w 1918 roku zostało ocenzurowane i pozbawione rozdziałów jawnie opowiadających się za neomaltuzjanizmem.