Publikował artykuły w pismach "Georgica", wychodzącym w Londynie i "Byzantion" w Brukseli, a także "Кавказ". Wchodził w skład grupy "Kaukaz", gromadzącej działaczy reprezentujących różne kraje kaukaskie. Stał się bliskim współpracownikiem nieformalnego przywódcy grupy Haidara Bammata. Był też autorem wielu książek dotyczących historii Gruzji i całego Kaukazu, gruzińskiej literatury, prawa międzynarodowego i stosunków Gruzji z innymi państwami. Jedną z jego głównych publikacji była praca pt. "The Independence of Georgia in International Politics, 1918-1921", w której została doskonale udokumentowana polityka zagraniczna władz gruzińskich w okresie istnienia Demokratycznej Republiki Gruzji. Wiosną 1942 r. brał udział w Berlinie w specjalnej konferencji działaczy kaukaskich, na której dyskutowano sprawę stosunku władz III Rzeszy co do przyszłości Kaukazu. Latem tego roku został członkiem Północnokaukaskiego Komitetu Narodowego, ale pod koniec 1943 r. odszedł z niego z powodu niejasnego stosunku Niemców do niezawisłości Gruzji.
W 1994 r.