Do najciekawszych partii dzieła należy opis najazdu Awarów na Trację w 617 roku i oblężenia Konstantynopola przez zjednoczone siły Persów, Awarów i Słowian w 626 roku.
Kronika stanowi wyraz prymitywnych zainteresowań historią szerszych warstw ludności. Przez cały okres istnienia Cesarstwa była ulubioną lekturą ze względu na wartkie opisy wydarzeń i prosty, potoczny język, nie pozbawiony zalet artystycznych. W braku krytycyzmu idzie w ślady Malalasa, powtarza też jego błędy i nieporozumienia dotyczące osób i wydarzeń. Utwór będąc chronologicznym zestawieniem wydarzeń, przedstawia wartość jako źródło historyczne okresu panowania wschodniorzymskich cesarzy Fokasa i Herakliusza. Po raz pierwszy ustala też początek ery bizantyńskiej (od czasów Adama) na rok 5507. Ze względu na swój wpływ na chronologię chrześcijańską Kronika Wielkanocna wymieniana jest obok Historii Kościelnej Euzebiusza z Cezarei i dzieł Georgiusa Syncellusa.
Zobacz też Księga Rodzaju
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Pierwodruk (Matthäus Rader, Monachium, 1615, równoległy tekst greko-łaćiński) na Google Books
Kategoria:Hagiografia Kategoria:Literatura bizantyńska 610–717 Kategoria:Średniowieczne kroniki