Nie udało się ustalić dokładnej daty powstania tej serii martwych natur, jednak historycy sztuki sytuują je w przedziale 1808–1812 ze względu na analogiczne do powstałych w tym czasie rycin Okropności wojny ujęcie przemocy.
Opis obrazu Jest to jedyna z całej serii martwa natura, która nie przedstawia martwych zwierząt i jest najbliższa tradycyjnym przykładom tego rodzaju malarstwa. Mimo to Goya podchodzi do popularnego w hiszpańskiej sztuce tematu w oryginalny sposób, odchodząc od schematów.
Na stole przykrytym białym obrusem stoją trzy butelki po winie, mała baryłka z oliwą, koszyk z owocami – winogronami, gruszkami, figami i śliwami. Po prawej stronie leżą kawałki chleba, sera i plasterki wędlin. Są to typowe codziennie przedmioty i wiejskie produkty, brak wykwintnej zastawy czy egzotycznych produktów. Tło jest ciemne i jednolite, kontrastuje z nim biel obrusu. Paleta barw jest bogatsza niż w przypadku pozostałych dzieł z serii. Dominują jasne i ciepłe barwy, podobnie jak we wcześniejszych projektach tapiserii. Goya zastosował także więcej światła, dzięki czemu nadał temu dziełu nieco optymizmu. Z drugiej strony ciemne butelki niemal zlewające się z tłem i zauważalne dopiero po bliższym przyjrzeniu się, maja nieco złowieszczy charakter.