Równocześnie w tym okresie prowadził zajęcia z chemii i matematyki w średniej szkole wieczorowej oraz uczestniczył w składach komisji maturalnych. W roku 1972 został przeniesiony do pracy w Zjednoczeniu Przemysłu Ziemniaczanego w Poznaniu na stanowisko naczelnika Wydziału Rozwoju Techniki i Normalizacji. W tym samym roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych na Wydziale Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej za przedstawienie pracy pt. ”Wpływ fizykochemicznej modyfikacji skrobi na własności jej koloidowych roztworów stosowanych w wiertnictwie geologicznym”. W 1973 roku przeszedł do pracy w Centralnym Laboratorium Przemysłu Ziemniaczanego w Poznaniu na stanowisko głównego inżyniera, później kierownika Pracowni Technologii Skrobi i Hydrolizatów (1975–1982).
W 1982 roku założył w Poznaniu firmę Celiko, która jako pierwsze przedsiębiorstwo w Polsce wprowadziła pełny asortyment produkcji suchych mieszanek do ciast dla osób na dietach: bezglutenowej, bezfenyloanalinowej i częściowo bezmlecznej.