2 lipca 1991 r. przystąpił do kolejnej, czwartej obrony pasa. Rywalem Taja był Indonezyjczyk Abdi Pohan, który w dwóch poprzednich walkach walczył o mistrzostwo świata WBO i IBF w kategorii junior muszej, ale przegrał oba pojedynki. Sakkreerin obronił tytuł po raz 2., zwyciężając jednogłośnie na punkty (116-110, 115-111, 116-110). 21 października przystąpił do 5. obrony mistrzostwa. Rywalem Taja był niepokonany Filipińczyk Andre Tabanas, który w rekordzie miał m.in. wygraną nad byłym rywalem Sakkreerina, Chavezem. Fahlan zwyciężył jednogłośnie na punkty (116-112, 115-112, 115-112), broniąc po raz 5. mistrzowski pas.
23 lutego 1992 r. w kolejnej obronie pasa rywalem Taja był Kolumbijczyk Felix Naranjo. Sakkreerin zwyciężył przez nokaut w 2. rundzie, broniąc po raz 6. mistrzostwa. 14 czerwca w kolejnej obronie zmierzył się z Indonezyjczykiem Saidem Iskandarem. Taj zwyciężył przez techniczny nokaut w 8. rundzie, notując już 7. udaną obronę pasa. 6 września zmierzył się z Filipińczykiem Mannym Melchorem. Taj niespodziewanie przegrał niejednogłośnie na punkty (115-114, 114-119, 112-116), tracąc tytuł.
22 października 1994 r. zdobył mało popularny pas WBFed, zwyciężając Krasimira Cholakowa. Do 2000 r. walczył sporadycznie, wszystkie walki wygrywając i zaliczając kilka obron mało prestiżowego pasa.