Od tego też czasu datuje się wpływ Bergsona na filozofię Fang Dongmei.
Dalsze studia rozpoczął na państwowym uniwersytecie Ohio, następnie przeniósł się na uniwersytet Wisconsin, gdzie zdobył doktorat na podstawie pracy pt. „A Comparative Study of British and American Realism”.
Fang Dongmei wrócił do Chin i od 1924 r. został wykładowcą filozofii na uniwersytecie w Wuchang, a potem na kilku innych uniwersytetach, wprowadzając Chińczyków w filozofię Zachodu.
W 1928 r. Fang poślubił pannę Gao Fuchu. Mieli trzech synów i córkę.
W 1948 r., zanim powstała Chińska Republika Ludowa, zaproponowano mu profesurę na Uniwersytecie Narodowym w Tajpej, gdzie wykładał aż do 1973 r. W tym czasie publikował i udzielał się na międzynarodowych konferencjach, a także z wykładami gościnnymi na różnych uniwersytetach m.in. w USA. Brał też udział w konferencjach „Filozofia Wschodu-Zachodu” organizowanych na Hawajach. Został dobrze przyjęty przez międzynarodowe środowiska akademickie. W 1973 r. po dwudziestu pięciu latach pracy na tamtejszym Uniwersytecie zrezygnował z profesury i odszedł na emeryturę. Jednak na wniosek Katolickiego Uniwersytetu Fu Jen kontynuował naukę i przez dłuższy okres był tam jeszcze profesorem.