W 1931 roku był współzałożycielem Lubelskiego Związku Pracy Kulturalnej. W 1932 roku brał udział w powstaniu Związku Literatów w Lublinie oraz Syndykatu Dziennikarzy Polskich, w którym objął stanowisko prezesa i pełnił je do 1939 roku. Współpracował z czasopismami „Pion”, „Reflektor”, „Tęcza”, „Ziemia” oraz „Zwierciadło”.

Podczas kampanii wrześniowej wydawał ponownie „Express Lubelski”, wydawany był on w formie jednokartkowych ulotek. Należał do Cywilnego Komitetu Obrony Lublina.

Od początku 1941 roku w konspiracji, a do grudnia 1943 roku szef Biura Informacji i Propagandy Okręgu Lublin ZWZ-AK. W BIP redagował również dwa wydawane przez ten organ pisma: „Nasze Jest Jutro” i „Okręgowy Dziennik Radiowy”, współpracował także z pismem „Orzeł Biały”. Od 1944 roku służył w 1 Armii Wojska Polskiego ludowego Wojska Polskiego, w składzie której dotarł pod Berlin. Został zdemobilizowany w czerwcu 1945 roku, następnie powrócił do Lublina, współpracował z dziennikiem „Sztandar Ludu”. Pracował także jako nauczyciel Państwowych Kursów Pedagogicznych. Od 1945 roku był kandydatem na członka Związku Literatów Polskich, członkiem rzeczywistym został w 1952 roku.