Według źródeł instytucjonalnych zajmował się także innymi podejściami do grawitacji kwantowej, w tym teorią strun i causal dynamical triangulations, a jego zainteresowania obejmują również podstawy mechaniki kwantowej, teorię cząstek elementarnych i biologię teoretyczną.
W książce Three Roads to Quantum Gravity przedstawiał pętlową grawitację kwantową, teorię strun i fizykę czarnych dziur jako trzy główne drogi prowadzące do problemu kwantowej grawitacji, podkreślając zarazem, że konkurencyjne programy badawcze mogą oświetlać ten sam głębszy problem z różnych stron.
Kosmologiczny dobór naturalny Jedną z najbardziej znanych propozycji Smolina jest hipoteza kosmologicznego doboru naturalnego, rozwinięta szerzej w książce The Life of the Cosmos. W tym ujęciu nowe wszechświaty mają powstawać w związku z czarnymi dziurami, a parametry fizyczne mogą ulegać drobnym zmianom, co tworzy analogię do biologicznego doboru naturalnego. Teoria ma zarazem wyjaśniać pozorne „dostrojenie” parametrów naszego wszechświata: wszechświaty, które wytwarzają więcej czarnych dziur, miałyby pozostawiać więcej „potomstwa” niż inne. Profil Waterloo opisuje ten kierunek także jako próbę zastosowania darwinowskich metod do kosmologii i proponowania swoistego „krajobrazu teorii”.