Po upadku walk i kapitulacji powstańców dostał się do niewoli (nr jeniecki 299244) i był więziony w Stalagu IV B Zeithaim (podobóz Stalagu IV-B Mühlberg), przez całe powstanie prowadził dziennik, który przetrwał wojnę i został w późniejszych latach opublikowany.

Po zakończeniu wojny powrócił do Warszawy i kontynuował pracę w Społem. Otrzymał i przyjął propozycję pracy w Komitecie Ekonomicznym Rady Ministrów a następnie w departamencie Centralnego Urzędu Planowania. Był współorganizatorem i wicedyrektorem Instytutu Ekonomiki Rolnej, w 1958 został powołany na stanowisko wicedyrektora Najwyższej Izby Kontroli i zajmował je do przejścia w stan spoczynku w 1974. Poza pracą w organach państwowych równolegle zajmował się publicystyką, był autorem felietonów, artykułów prasowych na tematy społeczno-ekonomiczne. Współredagował „Gospodarkę Narodową”, „Spółdzielczy Przegląd Naukowy”, „Życie Nauki” oraz „Życie Szkoły Wyższej”, ponadto należał do zarządu głównego Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.