Z ramienia dowództwa I Korpusu Polskiego na Wschodzie objął w 1918 kierownictwo polityczne polskiej akcji wojskowej na terenie Mińszczyzny, będąc jednocześnie wiceprezesem Wydziału Opieki nad Zabytkami przy Centralnym Komitecie Obywatelskim w Mińsku.

Powrócił do Warszawy w maju 1918, a od lipca pracował w Departamencie Stanu dla Spraw Zagranicznych, a kiedy został przekształcony w MSZ w momencie odzyskania niepodległości przez Polskę w Departamencie Politycznym MSZ. Jako delegat RP uczestniczył na początku 1919 w pracach Międzynarodowej Komisji Alianckiej w CieszynieJego podpis widnieje pod układami polsko-czeskimi o zajęciu Cieszyna i o wymianie jeńców. MSZ opuścił wiosną 1919 i po niedługim okresie był współzałożycielem Towarzystwa Straży Kresowej (TSK), a w latach 1920–1928 był redaktorem naczelnym jego propagandowego miesięcznika „L′Est Polonais”Później „L′Est Européen”, który wydawano przy poparciu MSZ w języku francuskim. Dyrektor Izby Handlowej Polsko-Rumuńskiej od 1930Był jednocześnie od tego roku kierownikiem Wydziału Finansowego Ogólnopaństwowego Związku Kas Chorych, a od 1935, aż do wybuchu wojny dyrektorem Centrali Zaopatrywania Instytucji Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie.