Łazariewa z gruzińską szlachtą dzień po śmierci Jerzego XII, gdy Leonidze zaczął bezskutecznie protestować przeciwko planom podporządkowania Gruzji RosjiD. Rayfield, Edge of Empires. A History of Georgia, Reaktion Books, 2012, s.258-260. 16 i 17 lutego 1801 w katedrze Sioni w Tbilisi, a następnie także w innych parafialnych cerkwiach (początkowo gruzińskich, a następnie także ormiańskich odczytany został manifest Pawła ogłaszający włączenie Gruzji do Rosji.
thumb|Zabójstwo Łazariewa Łazariew rozpoczął następnie utrwalanie władzy rosyjskiej w Gruzji. Otrzymał od cara polecenia, by sprowadzić do Gruzji osadników ormiańskich i rosyjskich, jak również ożywić miejscową gospodarkę, by nowa prowincja Imperium Rosyjskiego nie była zależna od rządowych subwencji. Aresztował także książąt Machabeli i Amilachwari, protestujących przeciwko wcieleniu Kartlii i Kachetii do Rosji. Brał udział w tworzeniu nowej, tymczasowej administracji prowincji, w której znalazło się jedynie kilku Gruzinów – tłumaczy i doradców. Na jej czele znalazł się gen. Karl Knorring, który jednak szybko wyjechał do Gieorgijewska, pozostawiając zarządzanie Gruzją w rękach gen. Łazariewa oraz radcy stanu Piotra Kowalenskiego. Łazariew skrajnie negatywnie odnosił się do ludności gruzińskiej.