28 października tego roku w San Juan spróbował zdobyć pas mistrza świata WBC w wadze junior piórkowej w walce z niepokonanym Wilfredo Gómezem. Gómez wygrał przez techniczny nokaut w 5. rundzie. Była to pierwsza porażka w karierze Zárate.
W kolejnym roku Zárate obronił pas mistrza wagi koguciej wygrywając przez nokaut w 3. rundzie z Johnem Mensahem Kpalongo 10 marca w Inglewood. 6 czerwca 1979 w Las Vegas w kolejnej obronie tytułu niespodziewanie przegrał na punkty ze swym rodakiem Lupe Pintorem. Po tej walce Zárate wycofał się z ringu.
Podjął karierę bokserską w 1986. Wygrał kolejno 12 walk (w tym 11 przed czasem) i 16 października 1987 w Sydney zmierzył się o tytuł mistrza świata WBC w wadze junior piórkowej z Jeffem Fenechem, poniósł jednak porażkę w 4. rundzie. Fenech wkrótce przeniósł się do wagi piórkowej i do walki o wakujący tytuł WBC kategorii junior piórkowej zostali wyznaczeni Meksykanie Zárate i Daniel Zaragoza. 29 lutego 1988 w Inglewood Zaragoza wygrał przez techniczny nokaut w 10. rundzie. Po tej walce Zárate ostatecznie zakończył karierę.