Organem prasowym Zrzeszenia było czasopismo Łaska i Pokój. Jego redaktorem był Karol Wowra, przełożony zboru w Lublinie.
W czasie okupacji hitlerowskiej wspólnoty należące do Zrzeszenia weszły na terenie Generalnego Gubernatorstwa w skład Związku Nieniemieckich Ewangelicko-Wolnokościelnych Zborów (baptyści), uznanej przez władze okupacyjne denominacji baptystycznej skupiającej różne wspólnoty ewangelikalne z wyjątkiem zielonoświątkowców.
Dzieje powojenne Po II wojnie światowej członkowie Zrzeszenia wstąpili do Polskiego Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan Baptystów, którego Józef Mrózek senior został wiceprezesem. W 1947 roku na zjeździe w Pszczynie osoby związane ze Zrzeszeniem utworzyły Związek Wolnych Chrześcijan, który w tym samym roku stał się częścią Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego (ZKE).
Po 1981 w związku z opuszczeniem ZKE przez Kościół Wolnych Chrześcijan większość zborów mających swe korzenie w Zrzeszeniu stała się częścią tegoż Kościoła. Nieliczne, jak zbór w Lublinie, pozostały w ZKE aż do końca jego istnienia w 1988. Po tej dacie zbór w Lublinie stał się częścią Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan.