Architektura Jest to budowla orientowana, murowana z kamienia, otynkowana. Na plan kościoła składa się trójprzęsłowa nawa z przytykającą do niej kwadratową wieżą o trzech kondygnacjach oraz krótkie, jednoprzęsłowe, półkoliście zamknięte prezbiterium. Od strony północnej do prezbiterium dostawiona jest zakrystia. Szczytowe ściany nawy przylegające do środkowej kondygnacji wieży występują ponad dach wolutowymi esownicami. Dach kościoła, podobnie jak hełmy wieży i sygnaturki zakończone latarniami, kryte są blachą. Podziały ramowe ożywiają płaszczyzny zewnętrznych ścian kościoła. Wejścia do świątyni prowadzą spod wieży i poprzez południową kruchtę. We wnęce nad wejściem zachodnim umieszczona jest kamienna figura przedstawiająca św. Marcina, patrona kościoła (błędnie podpisana jako wyobrażenie św. Wojciecha). Z kolei, nad wejściem z kruchty znajduje się ciekawa ludowa rzeźba Matki Boskiej Tronującej. Na wieży, wśród dzwonów z okresu międzywojennego, wisi dzwon półmetrowej średnicy pochodzący z 1702.