Od 1937 w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, w 1938 roku rozpoczął studia geograficzne na Uniwersytecie Jana Kazimierza.
W kampanii wrześniowej 1939 zmobilizowany, przydzielony jako oficer zwiadowczy 2 baterii 5 Pułku Artylerii Ciężkiej w obronie Lwowa. Do 18 września 1939 na szlaku Kraków – Wieliczka – Dębia - Radymno – Złoczów – Brzeżany – Tyśmienica - Worochta. Przekroczył granicę z Węgrami, internowany w obozie w Bergenz. 14 listopada 1939 uciekł, przez Rumunię przedostał się do Francji, wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, przydzielony jako instruktor, od marca 1940 dowódca 2 baterii Centrum Wyszkolenia Artylerii w Szkole Podchorążych Artylerii w Coetquidan.
Po upadku Francji ewakuowany 20 czerwca 1940 z Bayonne do Liverpoolu (Wielka Brytania). Przydzielony do 1 Dywizjonu Artylerii Ciężkiej 1 Pułku Artylerii Ciężkiej. Awansowany na stopień starszego ogniomistrza ze starszeństwem od 26 września 1939, na stopień podporucznika 20 października 1941.