W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Mandat Palestyny.
Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu arabskiemu. Na samym początku wojny domowej w Palestynie pod koniec 1947 roku, mieszkańcy wsi al-Ghabisijja zawarli pakt o nieagresji z sąsiednimi osiedlami żydowskimi. W okolicy działały jednak siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całej Galilei. W dniu 27 marca 1948 roku żydowska organizacja paramilitarna Hagana wysłała konwój w celu wzmocnienia obrony oblężonego kibucu Jechi’am. Przy wiosce al-Kabri konwój wpadł w zasadzkę i został rozbity (zginęło 47 żydowskich bojowników). W zasadzce wzięli udział również mieszkańcy ze wsi al-Ghabisijja. Na samym początku I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przeprowadzili operację „Ben-Ami”, w trakcie której żołnierze Brygady Karmeli w nocy z 20 na 21 maja 1948 roku zajęli wieś al-Ghabisijja. Przeprowadzono wówczas selekcję mieszkańców, znajdując 6 osób, które brały udział w napaści na konwój Jechiam. Według relacji świadków, osoby te zostały rozstrzelane.