Stopień doktora, na podstawie rozprawy Obieg wody w obszarze wyżynnym zbudowanym z marglu kredowego na przykładzie dorzecza górnej Szreniawy, przygotowanej również pod kierownictwem profesora Klimaszewskiego, uzyskała w 1961 roku. Habilitację uzyskała na podstawie rozprawy Typy reżimów rzecznych w Polsce w 1972 roku.
Od 1973 roku była kierownikiem Zakładu Hydrografii Instytutu Geografii UJ. W pracy naukowej zajmowała się między innymi badaniami krążenia wody na Wyżynie Miechowskiej, w zlewniach Dłubni i Szreniawy, typologią reżimów rzecznych, kartowaniem hydrograficznym, antropogenicznymi oddziaływaniami na stosunki wodne. Uczestniczyła w pracach międzynarodowego zespołu, przygotowującego pod egidą UNESCO syntezę Hydrological Maps: A Contribution to the International Hydrological Decade (1977). Była współredaktorką dwutomowej pracy Dorzecze Górnej Wisły (1991). W 1983 roku została profesorem nadzwyczajnym, 19 kwietnia 1990 uzyskała tytuł profesora zwyczajnego.