Od 1978 do 1983 służył w eparchii kurskiej, był proboszczem parafii Tichwińskiej Ikony Matki Bożej w Kulewce. 13 listopada 1979 złożył wieczyste śluby mnisze na ręce schiarchimandryty Grzegorza (Dawydowa), przyjmując imię zakonne Sergiusz na cześć św. Sergiusza z Radoneża. W 1983 został proboszczem cerkwi Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Siewsku, w eparchii orłowskiej i briańskiej. W 1985 rozpoczął zaoczne studia teologiczne na Moskiewskiej Duchownej. Ukończył je w 1989 na Leningradzkiej Akademii Duchownej w trybie dziennym. Od 1989 do 1992 był proboszczem cerkwi Wszystkich Świętych w Prioziersku, kierując jej odbudową i ponowną adaptacją na cele sakralne.
W 1992 metropolita petersburski i ładoski Jan mianował go pierwszym przełożonym monasteru Trójcy Świętej w Zieleńcu po jego przywróceniu do pełnionych przed rewolucją październikową funkcji sakralnych. Dwa lata później hieromnich Sergiusz przybył do nowo utworzonej eparchii briańskiej w celu utworzenia w niej ośrodków życia mniszego, na zaproszenie jej ordynariusza, arcybiskupa Melchizedeka. Od 1995 kierował reaktywowaną Pustelnią Płoszczańską.