Jest to proces, który od zauważenia czyjejś urody prowadzi do docenienia Piękna istniejącego w każdym człowieku, do pojęcia boskości jako źródła Piękna, do boskiej miłości.
Tożsamość Diotyma oznacza Uhonorowana przez Zeusa, jej rodzinne miasto Mantineja było starożytnym miastem na Półwyspie Peloponeskim i miejscem jednej z największych bitew podczas wojny peloponeskiej. W XIX i na początku XX wieku uważano, że Platon stworzył postać Diotymy w oparciu o życie Aspazji partnerki Peryklesa. Aspazja pojawia się jednak pod własnym nazwiskiem w dialogu Meneksenos, a niektórzy badacze przekonująco argumentują, że Platon nie używał fałszywych nazwisk, więc Diotyma może być postacią historycznąWider, Kathleen „Women philosophers in the Ancient Greek World: Donning the Mantle”.
Diotyma w „Uczcie” Platona W dialogu Uczta Platona Sokrates przedstawia Diotymę jako kapłankę pochodzącą z Mantinei, posiadającą ogromną wiedzę na temat natury miłości (Erosa). Nie jest postacią pojawiającą się bezpośrednio w scenie dialogu, całą jej mowę przytacza Sokrates twierdzący, że to od niej nauczył się, czym naprawdę jest miłość.