W latach 1997–1999 pracował jako zastępca szefa Komitetu Śledczego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi.
Działalność parlamentarna W drugiej turze uzupełniających wyborów parlamentarnych 10 grudnia 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z homelskiego-poleskiego okręgu wyborczego nr 81. 19 grudnia 1995 roku został zarejestrowany przez centralną komisję wyborczą, a 9 stycznia 1996 roku zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Regulaminu, Mandatów i Etyki Deputackiej. Był bezpartyjny. Poparł dokonaną przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji. 27 listopada 1996 roku przestał uczestniczyć w pracach Rady Najwyższej i wszedł w skład utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Od 18 grudnia pełnił w niej funkcję członka Stałej Komisji ds. Ustawodawstwa. Od 1999 roku był zastępcą ministra spraw wewnętrznych – przewodniczącym Komitetu Śledczego Republiki Białorusi. Kierował międzyresortową komisją ds. zwrotu kredytów bankowych.