Słownik etnologiczny definiuje folklor jako „odrębną i samodzielną część kultury symbolicznej”, która funkcjonuje powszechnie i prawie bezrefleksyjnie w konkretnych środowiskach (zawodowym, wiejskim, miejskim itp.), grupach społecznych, czy całych społeczeństwachJ. Burszta, Folklor, w: Zofia Staszczak (red.), Słownik etnologiczny, Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1987, s. 124..
Folklor miejski Według muzykologa Jana Stęszewskiego folklor jest to „zasób tradycyjnej (zachowanej w społecznej pamięci i przekazywanej drogą ustną) kultury duchowej i jeszcze ściślej – artystycznej, należącej do określonej warstwy, który funkcjonuje w danej grupie lokalnej, lub w sposób uogólniony”M. Trębaczewska, Między folklorem a folkiem, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2011, s. 72.. „Określona warstwa” sugeruje, iż folklor dotyczy nie tylko środowiska wiejskiego, ale każdej innej grupy lokalnej, w której funkcjonuje, a zatem może dotyczyć mieszkańców miasta, czy kultury hiphopowej. Amerykański folklorysta Alan Dundes pojęcie „folk” odniósł do „każdej grupy ludzkiej, którą łączy co najmniej jeden wspólny czynnik”. Czynnik ten może ograniczać lub izolować grupę, np. wspólne zajęcie, religia, język.