W II połowie XV wieku w kościele zostały zainstalowane pierwsze organy. 25 kwietnia 1578 roku kolejny pożar całkowicie strawił budowlę. Świątynia została odbudowana już w połowie 1579 roku. Podczas wojny trzydziestoletniej w 1627 roku Olesno zostało splądrowane przez wojska generała Wallensteina (nie oszczędzono też wnętrza kościoła parafialnego). 18 maja 1642 roku wybuchł w Oleśnie kolejny pożar, który po raz kolejny doszczętnie zniszczył świątynię. Jego odbudowa trwała do 1658 roku. W tym czasie kościołem parafialnym był kościół św. Anny, a później Ciała Chrystusowego. Po pożarze w 1722 roku odbudowano kościół w dzisiejszym kształcie. Wzniesiono wówczas wieżę oraz zawieszono trzy dzwony, które nosiły nazwy: "Święty Michał", "Maryja Panna", "Święty Augustyn". Po stu latach wieża zaczęła jednak pękać, dlatego w 1822 roku rozebrano ją. Nową, obecną, postawiono w latach 1856–1857. W latach 40. XIX wieku proboszczem parafii był Maciej Ludynia, który częściowo odnowił i pomalował kościół parafialny, poświęcił kamień węgielny pod nową wieżę oraz przeprowadził remont generalny ołtarza głównego. W latach 1896–1897 przeprowadzono renowację świątyni. W 1935 roku kościół św.