Przednie siedzenia i tylna kanapa obszyte były skórą. Deska rozdzielcza i wykończenia drzwi wykonano z polerowanego drewna. Chociaż ogrzewanie znalazło się w standardzie radio nadal funkcjonowało jako dodatek. Standardowymi kolorami były czarny, kasztanowy, zielony i szary.
Podobny do tego modelu Wolseley 4/44 trafił na rynek rok wcześniej i używał silnika z typu TF o pojemności 1250 cm³. Choć wizualnie podobne, ZA miało niższe zawieszenie – identyczne były przednie drzwi, zamknięcie bagażnika oraz panele dachowe.
W 1955 roku czasopismo "The Motor" przetestowało Magnette osiągając maksymalną prędkość 128,3 km/h, przyspieszenie od 0-100 km/h w 23,1 s oraz średnie zużycie paliwa na poziomie 11,3 l/100 km. Samochód kosztował wówczas 914 funtów.
Magnette ZB
Model ZA został zastąpiony modelem ZB w 1956 roku. W nowej wersji zwiększono moc do 64 KM poprzez modyfikację kolektora, zamontowanie gaźników 1½-calowych oraz zwiększony stopień sprężania z 7,5 do 8,3. Dodatkowa moc zwiększyła prędkość maksymalną do 138 km/h i zmniejszyła czas przyspieszenia od 0-100 km/h do 18,5 s.