Ponieważ dotychczasowa właścicielka majątku miała wciąż możliwość dysponowania nim, zdecydowała o sprzedaży. W październiku 1920 roku kupiec Naum Cuker nabył część lasów oraz prawo pierwokupu ich reszty. Wówczas też właścicielka postanowiła o sprzedaży reszty majątku. Rydygier sprzedała majątek Polsko-Amerykańskiemu Bankowi Ludowemu i Towarzystwu Przemysłowo-Leśnemu Dojlidy, które było własnością m.in. tegoż banku.
12 sierpnia 1921 roku jeden z pozostałych właścicieli Towarzystwa zaproponował szefowi Głównego Urzędu Ziemskiego, Władysławowi Kiernikowi (PSL „Piast”), realizację transakcji przez jego urząd, a nie przez urząd okręgowy, czego powodem miał być ograniczony do 20 sierpnia czas ważności kontraktu ze sprzedającym. Kiernik odmówił, jednak po kilku dniach bank ponownie złożył taki sam wniosek, motywując to koniecznością pośpiechu. Zastępca Kiernika poprosił podległy sobie oddział okręgowy o zgodę na przejęcie transakcji. Ostatecznie 17 sierpnia urzędy wyraziły zgodę na transakcję, jednak negocjacje nabywcy z hrabiną Rydygier trwały aż do 31 sierpnia. Za majątek hrabina Rydygier otrzymała 75 mln marek polskich.