Pierwszy prototyp w stosunku do Mi-17 posiadał wydłużony kadłub, który powstał przez wstawienie dwóch dodatkowych sekcji. Dzięki temu liczba miejsc pasażerskich wzrosła do 36 (dla porównania Mi-17 – 28 takich miejsc). Zmodernizowana została również awionika, bez zmian pozostawiono natomiast układ napędowy i przeniesienia napędu oraz podwozie. Prototyp ten rozpoczął próby w locie w roku 1979. Początkowo śmigłowiec testowano w wersji nieuzbrojonej, później zainstalowano standardowe wysięgniki z sześcioma węzłami podwieszeń. W wyniku przeprowadzonych testów dowiedziono, że tak przeprowadzona operacja powiększenia kadłuba nie jest dobrym rozwiązaniem. Pojawiły się problemy ze sztywnością kadłuba oraz większe wibracje. W roku 1980 prototyp przedstawiono do oceny komisji państwowej ZSRR. Z uwagi na powyższe problemy przygotowano korektę wymagań operacyjnych, które spełnić musiał Mi-18.