W czasie mobilizacji sierpniowej 1939 r. Mara-Meÿera wyznaczono na instruktora obsługi działek 40 mm. Brał udział w obronie Brześcia nad Bugiem przed armią niemiecką. Na czele plutonu ckm wyjechał 12 września z Trauguttowa i przez Kowel, Łuck, Wiśniowiec, Darachów i Ostyni k. Tyśmienicy ewakuował się 18 września do Stanisławowa i Jaremczy, skąd 21 września przeszedł na Węgry; internowany w obozie Lengyeltotti i Mohaczu.
Po ucieczce przez Jugosławię przedostał się do Francji (2 maja 1940 r.) i wstąpił do PSZ (1. Dywizja Grenadierów), z którą przeszedł cały szlak bojowy, odznaczając się męstwem i zyskując swoje pierwsze odznaczenie bojowe, Krzyż Walecznych. Po upadku Francji, Mara-Meÿer przedostał się pod koniec czerwca do Wielkiej Brytanii i 1. lipca odkomenderowany do 1. dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. W 1941 r., zgłosił się do formacji cichociemnych, by tą „najkrótszą drogą” dostać się do walczącej Polski. Na początku, ponieważ znał język niemiecki, przeznaczono go do wykonywania działań dywersyjnych na terenie Niemiec;