Związek Uchodźców Śląskich – polska międzywojenna organizacja społeczna grupująca uchodźców politycznych z niemieckiej części Śląska, którzy po powstaniach śląskich uciekli przed represjami bądź zostali wysiedleni do Polski"Encyklopedia powstań śląskich", Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, str. 668, hasło "Związek Uchodźców Śląskich"..
Historia Początkowo istniało wiele regionalnych organizacji, które grupowały w Polsce uchodźców z różnych części Śląska. Duża część uchodźców wyemigrowała również do Francji. Związek Uchodźców Śląskich powstał 6 czerwca 1926 roku w wyniku scalenia trzech organizacji wychodźców śląskich: Związku Uchodźców ze Śląska Opolskiego, Komitetu Zapomogi dla Uchodźców i Politycznych Więźniów oraz Związku Uchodźców ze Śląska Cieszyńskiego. Jej celem była samopomoc, opieka oraz reprezentacja środowisk wypędzonych z niemieckiej części Śląska. Organizacja działała do 1939 roku i w roku 1938 zrzeszała około 59 tysięcy członków.