Część terytorium Mitanni włączona została do państwa hetyckiego, a z reszty utworzone zostało podporządkowane Hetytom państewko wasalne, występujące w tekstach pod nazwą królestwa Hanigalbat. Jego terytorium rozciągało się od górzystego regionu Tur Abdin na wschodzie po rzekę Eufrat na zachodzie. Na tronie królestwa Hanigalbat Hetyci osadzili Szattiwazę, syna Tuszratty, który podpisał traktat sojuszniczy z Suppiluliumą I i jego synem Pijassili, wicekrólem Karkemisz. Chociaż oficjalnie występował on jako niezależny władca, to tak naprawdę był królem marionetkowym, w pełni podporządkowanym Hetytom.
Kolejny król Hanigalbat, Szattuara I, najechał Asyrię, która wykorzystując upadek państwa Mitanni parła na zachód zagarniając kolejne terytoria, zagrażając w końcu samemu Hanigalbatowi. Atak ten spotkał się z szybką reakcją asyryjskiego króla Adad-nirari I (1307-1275 p.n.e.), który w odwecie najechał Hanigalbat, pojmał Szattuarę I i zabrał go jako jeńca do Aszur. Po zmuszeniu Szattuary I do zawarcia przymierza Adad-nirari I przywrócił go na tron Hanigalbatu jako swego wasala. Pomimo bliskich wcześniejszych związków Hanigalbatu z państwem hetyckim działania Adad-nirari I nie spowodowały reakcji Hetytów. Syn i następca Szattuary I, Wasaszatta, licząc na pomoc Hetytów zbuntował się przeciw asyryjskiemu zwierzchnictwu.