Początkowa reakcja na ten utwór była negatywna. Na albumie znalazły się dwie biograficzne piosenki Dylana: "Hurricane" i "Joey". Uważano, że biografia mafioza, napisana z wyraźną fascynacją Dylana tą postacią, uromantyczniona przez poetę, obniży wartość szlachetnego przesłania zaangażowanego tekstu "Hurricane". Uważano, że Dylan gloryfikuje mafię. Z biegiem czasu jednak utwór zdobył należną mu pozycjęTamże, str. 337. Pisząc ten długi, bo aż 12-zwrotkowy tekst, Dylan poszedł w ślady swojego mentora – Woddy'ego Guthrie, który podobnie romantycznie potraktował bohatera swojej ballady "Pretty Boy Floyd".
Po raz pierwszy Dylan wykonał utwór publicznie w czasie tournée z grupą Grateful Dead w 1987 r. Od czasu do czasu jest wykonywany na koncertach, chociaż niektórzy fani Dylana nie popierają tegoTamże, str. 338.
W ankiecie pisma Mojo w 2009 r. na najpopularniejszy utwór Boba Dylana "Joey" zajął miejsce 74.
Muzycy Sesja 4 Bob Dylan – gitara, wokal Scarlet Rivera – skrzypce Sheena Seidenberg – tamburyn, kongi Rob Rothstein – gitara basowa Howie Wyeth – perkusja
Sesja 6 Vincent Bell – gitara, mandolina Dom Cortese – akordeon
Dyskografia Albumy Desire) (1976) Dylan & the Dead (1987) (Bob Dylan & the Grateful Dead)