pochodzi istotna opinia na temat imienia Vérbulcsú (Krwawy Bulcsú): według niego jego dziadka zabili Niemcy w bitwie pod Krimhild i stąd wywiódł naukę, że powinien być zły. Wielu Niemców upiekł na rożnie i podobno był względem nich tak okrutny, że pijał ich krew jak wino. Anonymus nazywa Bulcsú "krwawym człowiekiem".
Miejsce osiedlenia Szymon z Keza pisze, że "Krwawy Bulcsú zgodnie z tradycją zajął region Zala w okolicy jeziora Balaton". XIV wieczna kronika, która podobnie do "Gesty" Szymona z Keza, bazuje na wcześniejszych dziełach historycznych, nazywa Bulcsú "siódmym kapitanem" Węgrów zajmujących nową ojczyznę, który według wieści rozbił swe namioty w okolicy Balatonu. Nie można jednoznacznie stwierdzić, czy opisy te zachowały ustną tradycję, czy też przeniosły we wcześniejsze czasy posiadłości rodu Krwawego Bulcsú (Lád) w komitatach Zala i Veszprém. Region Zala nie leżał daleko ani od Bizancjum, ani od granic krajów zachodu, Bulcsú prowadził jednak aktywną politykę w obu kierunkach.
Poselstwo do Bizancjum W 948 r. udał się na czele poselstwa do Bizancjum. Tam został ochrzczony (ok. 947-950 r.). Cesarz nazwał go "miłym synem" i nagrodził rangą patrycjusza i złotym łańcuchem.