W połowie marca tego roku wstąpił do nowo formowanej armii ukraińskiej. Pełnił obowiązki berdyczowskiego komendanta ujezdnego. W czerwcu 1920 został szefem sztabu 6 Brygady Zapasowej Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. Od końca lipca tego roku był krótko zastępcą szefa sztabu 2 Dywizji Wołyńskiej, po czym na początku sierpnia objął funkcję szefa oddziału wojskowo-historycznego sztabu Armii Czynnej URL.
Pod koniec 1920 wraz z wojskami ukraińskimi został internowany w Polsce. Po wypuszczeniu na wolność zamieszkał w Jabłonnie pod Warszawą. Według części źródeł żył w Kaliszu. Działał w stowarzyszeniu pułkowym.
Odznaczony Orderem Świętego Stanisława III klasy, Orderem Świętej Anny III klasy i Złotą Szablą Za Waleczność.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры российской гвардии, 2002
Linki zewnętrzne Biografia Aleksandra S. Porochowszczikowa
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego Kategoria:Emigracja ukraińska Kategoria:Generałowie majorowie armii Imperium Rosyjskiego Kategoria:Generałowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Internowani w II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1938