Mieszkańcy wsi zajmowali się głównie uprawą roli i hodowlą. W XVIII wieku w Vyšnym Kubínie zaczęło rozwijać się domowe rzemiosło: płóciennictwo, sukiennictwo, a następnie krawiectwo, szewstwo i kuśnierstwo. Kamieniem milowym w historii wsi był rok 1907, kiedy to powstała tu kancelaria notarialna, obejmująca oprócz samego Vyšnego Kubína wsie: Jasenová, Leštiny, Malatiná, Osádka, Pokryváč, Srňacie. Za czasów tzw. Pierwszej Republiki (1920-1938) działał we wsi tartak, kuźnia i trzy młyny.
W końcowym okresie II wojnie światowej w okolicy wsi rozwijał się ruch oporu. Warunki jego działania pogorszyły się, kiedy we wrześniu 1944 r., krótko po wybuchu słowackiego powstania narodowego, Dolny Kubin wraz z okolicznymi wsiami zajęły jednostki niemieckie. Od połowy września 1944 r. w okolicy działał kilkuosobowy oddział partyzantów radzieckich o nazwie „Signál”, który do końca roku rozrósł się do ok. 220 ludzi. Dowodził nim podpułkownik Šarov (Alexander Šarapov). Pod Wielkim Choczem od strony Vyšného Kubína we wrześniu 1944 r. utworzono leśny obóz grupy partyzanckiej porucznika Emila Kováčika, który oddzielił się od oddziału partyzanckiego kapitana Tichonowa z zadaniem nękania transportu wroga na drodze Rużomberk – Dolny Kubin.