1. czysta farba krzemianowa składa się z dwóch komponentów: suchego lub wstępnie wymieszanego z wodą barwnego składnika proszkowego oraz szkła wodnego jako płynnego spoiwa (DIN 18363 Roboty malarskie i lakiernicze – Powłoki 2.4.1). Ich nanoszenie wymaga dużego doświadczenia i wiedzy fachowej. Stosuje się je głównie na budynkach historycznych.
2. W połowie XX wieku została stworzona pierwsza jednokomponentowa farba krzemianowa. Dzięki domieszce do 5 procent masowych dodatków organicznych (np. zawiesiny akrylowej, środka hydrofobizującego, zagęszczacza itp.) można oferować gotowe do użycia farby w pojemnikach. Mówi się w tym przypadku o tzw. „farbach dyspersyjno-krzemianowych“ (DIN 18363 Roboty malarskie i lakiernicze – Powłoki 2.4.1). Takie farby mają znacznie szerszy zakres zastosowań niż czyste farby krzemianowe, ponieważ można nimi też pokrywać podłoża o mniejszej wytrzymałości i/lub zawierające substancje organiczne. Także ich nanoszenie jest prostsze niż czystych farb krzemianowych.