W ostatecznej już formie działa te weszły do produkcji w 1943 i zadebiutowały bojowo w czasie kampanii włoskiej. W 1944 wprowadzono amunicję typu APDS z prędkością wylotową prawie 1203,96 m/s, która pozwalała armacie 17-funtowej na przebicie pancerza grubości 192 mm z odległości 1000 m.
Modele produkcyjne Mark I Pierwsza wersja produkcyjna
Mark II Wersja czołgowa, hamulec wylotowy został zastąpiony przeciwwagą, ale w marcu 1944 po wprowadzeniu amunicji APDS przywrócono hamulec wylotowy. Wersja Mk. II była używana w niszczycielu czołgów Archer i czołgu pościgowym Challenger.
Mark III Wersja opracowana przez brytyjską marynarkę, nie użyta bojowo.
Mark IV Inna wersja czołgowa z inaczej otwieranym zamkiem, nie użyta bojowo.
Mark V Odmiana Mk IV z innym mocowaniem pozwalającym na użycie działa w pojeździe Achilles.
Mark VI Odmiana Mk. IV z krótszym zamkiem.
Mark VII Kolejna modyfikacja zamka wersji Mk. IV.
77 mm HV Ponieważ część zamkowa działa 17-funtowego była zbyt duża, aby zmieścić się w wielu czołgach, zaprojektowano nową, krótszą wersję zamka na krótsze, ale grubsze naboje (ale z tymi samymi pociskami 76,2 mm).