Przed 1954 r. Pawieł Adielgiejm przeprowadził się do rodziny w Kijowie i w wymienionym roku wstąpił do Ławry Peczerskiej jako posłusznik. Ponieważ był niepełnoletni, przebywał w klasztorze nielegalnie, żyjąc pod opieką duchowną ihumena Teodozjusza (Serdiuka), wykonując obowiązki cerkiewnego lektora, przewodnika pielgrzymów i pracując w monasterze fizycznie. Po ukończeniu osiemnastego roku życia rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Kijowie. Planował zostać mnichem. Ostatecznie ożenił się z Wierą MichajłownąA. Filippow, Вера Михайловна Адельгейм об убийстве отца Павла: Прямое попадание в сердце..
Jako student III roku został zmuszony do rezygnacji z nauki w szkole przez jej rektora, archimandrytę Filareta. Przyczyną tego wydarzenia stał się protest przeciwko organizacji w seminarium uroczystej akademii z okazji 1 maja, gdy dzień ten przypadł w Wielki Piątek. Mimo wydalenia ze szkoły Pawieł Adielgiejm został w 1959 wyświęcony na diakona przez arcybiskupa taszkenckiego i Azji Środkowej Hermogena, który skierował go do pracy duszpasterskiej w soborze katedralnym w Taszkencie. W 1964 r. uzyskał dyplom seminarium duchownego w Moskwie. Został wyświęcony na kapłana i objął następnie parafię w Kaganie w Uzbeckiej SRR (także w eparchii taszkenckiej) i zdołał mimo sprzeciwu władz wznieść na jej potrzeby nową cerkiew.