Rozwiązanie to uznano jednak za błędne i podczas kolejnej renowacji, przeprowadzonej w 1945 roku pod kierunkiem architekta Ärlanda Noréena, przywrócono płyty wapienne. Uporządkowano przy tej okazji miejsce na udzielanie chrztu przy południowej ścianie prezbiterium, a zakrystia otrzymała własne wejście, od południowego wschodu.
Ostatnia, najbardziej kompleksowa renowacja została przeprowadzona w 1978 roku według planów architekta Matsa Stenquista i z udziałem firmy Skånska cementgjuteriet jako generalnego wykonawcy. Drewniane ściany kościoła otrzymały dodatkową izolację od wewnątrz. Ponieważ istniejąca powłoka ścienna nie mogła być przeniesiona na nowe ściany wewnętrzne, pokryto je tkaniną szklaną, którą pomalowano farbą akrylową i zrekonstruowanymi szablonami Carla Larssona. Płyty nagrobne i wapienna posadzka w prezbiterium zostały usunięte i zastąpione podłogą drewnianą z desek, ułożoną na tym samym poziomie, co w pozostałej części kościoła. Ściany zakrystii pomalowano w kolorze ceglastoczerwonym.