był pierwszym sekretarzem redakcji. Po przeprowadzce do Warszawy pisał recenzje filmowe m.in. do „Rzeczypospolitej”, „Przeglądu Socjalistycznego”, „Robotnika”, „Trybuny Ludu”. Przez 25 lat prowadził kino studyjne „Bajka” w Warszawie, potem kino „Muranów”. Był również społecznym kuratorem dla nieletnich sądu warszawskiego.
Działał m.in. w Stowarzyszeniu Filmowców Polskich i Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich. Kontynuował współpracę z pismami filmowymi po przejściu na emeryturę w 1981, opublikował Wspomnienia kinomana (1997). Był odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Z małżeństwa z Heleną Marią z Lubowieckich (zm. 1992) miał dwóch synów; Aleksander (ur. 1945) został dziennikarzem prasy kolejowej, Andrzej (ur. 1955) krytykiem filmowym „Życia Warszawy”.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 71-3-19/20).
Współpraca ze Służbą Bezpieczeństwa PRL Według zachowanych akt SB znajdujących się w archiwach IPN w latach 1947-1970 Leon Bukowiecki był tajnym i świadomym współpracownikiem SB o pseudonimie „Maszyna” i "999". Bibliografia Elżbieta Ciborska, Leksykon polskiego dziennikarstwa, Dom Wydawniczy „Elipsa”, Warszawa 2000 Tadeusz Tulibacki, Lew Leon Bukowiecki (1916-2005), „Gazeta Wyborcza”
Przypisy